The African Wild Dog Foundation
De Afrikaanse wilde hond (Lycaon Pictus), ook bekend als hyenahond, is een ernstig bedreigde diersoort. Om een verdere teruggang van de Afrikaanse wilde hond een halt toe te roepen, is de stichting The African Wild Dog Foundation in het leven geroepen. De stichting wil de honden terugbrengen waar ze vandaan komen en weer een levensvatbare populatie opbouwen.
The African Wild Dog
Vermoedelijk leven er nog maar 3000 exemplaren van de Afrikaanse wilde hond, ongeveer evenveel als het aantal zwarte neushoorns! Zoals de naam al aangeeft, komen de wilde honden alleen in Afrika voor. Waren ze vroeger verspreid over het gehele continent, buiten het tropisch regenwoud, tegenwoordig bestaan wilde honden alleen nog in zuidelijk en oost-Afrika. In west-Afrika leeft vermoedelijk hier en daar nog een enkele groep. De teloorgang heeft verschillende oorzaken. In de eerste plaats de mens. Jarenlang werd de wijze, waarop door de wilde hond gejaagd wordt, niet begrepen en gezien als een gruwelijke wijze van doden. Tevens dachten de veehouders dat de wilde honden veel vee doodden, inmiddels is uit onderzoek gebleken, dat beide opvattingen gedeeltelijk onjuist zijn.
Met uitsterven bedreigd
De Afrikaanse wilde hond werd op een gruwelijke wijze vervolgd: hetzij door afschieten, hetzij door vergiftiging. Toename van de bevolking deed de rest; enerzijds werd het leefgebied van de wilde honden verkleind en versnipperd, anderzijds kwamen de honden meer in contact met de gedomestiseerde honden van de mens, waardoor ze veel meer aan ziekten blootgesteld werden en veel wilde honden stierven.
Een toeristische attractie
Door het geringe aantal resterende wilde honden wordt het steeds moeilijker de wilde honden in het wild te zien. Mede daardoor zijn ze aanzienlijk in waarde gestegen voor toeristen. Geleidelijk aan begint ook meer begrip van de lokale bevolking to komen voor de leefwijze van de Afrikaanse wilde hond. Van 'uitschot' zijn ze opgewaardeerd tot klompjes goud voor de kennen en liefhebber. Voor toeristen in Afrika staat de Afrikaanse wilde hond tegenwoordig op nummer 6, na de 'Big Five' (leeuw, luipaard, olifant, neushoorn, buffel) van dieren die je gezien moet hebben.
Sociale structuur
De leefwijze van de Afrikaanse wilde hond wordt gekenmerkt door een ingewikkelde sociale structuur. De wilde honden leven in groepen, die in grootte variëren van 2 tot wel 30 dieren. Een nieuwe groep ontstaat doordat van een nest honden in een groep de wijfjes zich afscheiden en op zoek gaan naar mannetjes van een nest uit een andere groep. Tezamen vormen zij dan een nieuwe groep. Van deze teven neemt één hond de alfa-positie in, hetzelfde gebeurt met de reuen. Samen vormen zij het alfa-paar, dat de leiding geeft aan de groep, maar ook het enige paar is dat zich voorplant. Het aantal jongen dat per nest geboren wordt, varieert van 4 tot 16. De jongen worden geboren in een hol onder de grond. Gezamelijk zorgt de gehele groep voor het grootbrengen van de jongen. De niet-alfa-honden zorgen dus voor hun neefjes en nichtjes, hun eigen bloed. Vanaf de derde levensweek gaan de pups vast voedsel eten. Het vaste voedsel bestaat uit stukjes vlees, dat de honden meebrengen van de jacht en bij de pups aangekomen opgeven vanuit de maag.
Hard bestaan
Bij het opkomen en ondergaan van de zon gaan de wilde honden op jacht. Door een ingewikkelde communicatie weet iedere hond precies wat hij of zij moet doen tijdens de jacht. De jongen worden tijdens de jacht achtergelaten in het hol. Bij een succesvolle afloop van de jacht proppen de honden zich vol en gaan terug naar het hol, waar ze het voedsel opgeven voor de jongen en de eerste paar weken ook voor de moeder van de pups. Dit betekent dat de honden soms opnieuw op jacht moeten of terug moeten naar de restanten van de vorige prooi (indien aanwezig) on zichzelf te voeden. Voorwaar een hard bestaan!
© The African Wild Dog Foundation